Łączna liczba wyświetleń

sobota, 13 sierpnia 2016

NAWIEDZENIE PEWNEJ ZAKONNICY Z KLASZTORU W VALOGNE

Objawienia natomiast są często zjawiskami obiektywnymi, które mają realnie zewnętrzny charakter. Właśnie do takich należało widzenie, jakie mieli Mojżesz i Eliasz na górze Tabor, Samuela przywołanego przez wróżkę z Endor, Rafała Archanioła towarzyszącego Tobiaszowi, a także wizyty wielu innych aniołów, i wreszcie, do takich należą objawienia dusz czyśćcowych.
François Xavier Schouppe SJ

Pewna zakonnica z klasztoru w Valogne, siostra Maria od Krzyża (zmarła w Cherbourgu 11 maja 1917 roku), usłyszała nagle w pobliżu siebie w listopadzie 1873 roku przeciągłe jęki (…) Przejęta trwogą, wykrzyknęła: 

— Och, kimże jesteś? Boję się ciebie, nie ukazuj mi się tylko! ... Ale powiedz, kim jesteś?

Na to wezwanie nie było żadnej odpowiedzi, lecz skargi trwały nadal (...) zbliżały się do niej coraz bardziej: Na próżno biedna siostra mnożyła modlitwy, Komunie święte, Drogi Krzyżowe i Różańce: jęki nie ustawały i stale były równie tajemnicze.

Wreszcie w niedzielę 15 lutego 1874 roku dal się słyszeć głos dobrze znany: 

— Nie bój się! Nie ujrzysz mnie cierpiącej! Jestem siostrą Marią Gabrielą.

Dusza pokutująca oświadczyła swej dawnej towarzyszce, której radami niegdyś zbyt często pogardzała, że będzie ją wielokrotnie odwiedzać, by jej dopomóc w uświęceniu się. Plan Boży przewidywał, że to właśnie ona, siostra Maria od Krzyża, przez świętość swojego życia powinna była jej ulżyć i ostatecznie wyzwolić tę, która jeszcze tak niedawno wystawiała na próbę jej cierpliwość.

Odpowiedź z czyśćca przyszła (...) Czy doprawdy mogła ona uspokoić tę, która ją otrzymała? Wprost przeciwnie: siostra Maria od Krzyża błagała nawiedzającą, by znikła jak najprędzej i nie wracała więcej, lecz... błagała nadaremnie. Otrzymała odpowiedź, że powinna znosić - w czasie wyznaczonym przez Pana Boga - to, czego obawiała się w najwyższym stopniu.

W ten sposób przez kilkanaście lat trwały między duszą siostry Marii Gabrieli a siostrą Marią od Krzyża tajemnicze dialogi, które ta ostatnia spisywała własnoręcznie od 1874 do 1890 roku.

Bp Zbigniew Kraszewski, Tajemnica życia wiecznego. Sto dowodów na życie pozagrobowe, 
Wyd. II poszerzone, Oficyna Wydawniczo-Poligraficzna „Adam”, Warszawa, s. 91-92.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz